negin
سه شنبه ۳۰ مرداد ۸۶, ۲۳:۰۶
در حین انجام ورزش مثلآ دویدن قلب به تپش می افتد و تعداد و عمق تنفس نیز افزایش می یابد. بطوریکه ممکن است تعداد ضربانات قلب وتنفس در دقیقه به ۴برابر حالت استراحت برسد و فشار خون سیستولیک(فشار خون در حین انقباض عضله قلب یا فشار پمپاژ) نیز به بیش از ۲ برابر افزایش یابد.در چنین شرایطی تمام عروق بدن از جمله مویرگها با حد اکثر توان حجمی فعال بوده تا نیاز های عضلات در حین کار (اکسیژن وغذا) را رفع کند و مواد زائد (متابولیت های) ایجاد شده را به دربهای خروجی هدایت کند.در چنین حالتی که باز دهی قلب ۷-۸ برابر شده است علا وه بر بافتهائی که مستقیمآ در تحرکات ورزشی دخالت دارند(مثل عضلات-استخوانها-غضروفها-تاندونها-رباطها ) سایر بافتهای بدن(مثل پوست-کلیه-کبد- و....) نیز بر خوردار از اکسیژن و غذا شده وفعال میشوند. به عبارتی دیگر میتوان گفت خونرسانی کافی به کلیه بافتها وارگانهای بدن منوط به کار وبازدهی سیستم قلبی-عروقی-ریوی است.سیتم قلبی-عروقی-ریوی نیز عمدتآبا کار و فعالیت عضلات ارادی بدن فعال شده وافزایش کار آئی پیدا میکنند.بنا بر این کلیه بافتها و ار گانهای بدن خونگیری وتغذیه شان وابسته به فعالیت عضلات ارادی بدن میباشد.حتی اکسیژن گیری وتغذیه خود عضله قلب نیز وابسته به کار عضلات ارادی میباشد.چراکه اشخاص کم تحرک به مراتب بیش از دیگران دچار بیماریهای ایسکمیک (کمخونرسانی) قلب میشوند.
ورزش را اگر به معنی ورزیده شدن و (افزایش ظرفیت کاری) قلمداد کنیم-که جز این نیست-با تعجب وحیرت تمام ! باید گفت (افزایش کار آئی وقابلیت) تمام بافتها وارگانهای بدن علیرغم "تنوع کار و وظیفه شناخته شده" ای که دارند با فعالیت وکار (عضلات ارادی بدن) اتفاق می افتد.
به این اصل نیز باید توجه داشت که هر (ارگان بیولژیک) در حد (توان) و (ظرفیت) روزش هرچه بیشتر کارکند (توان) و (ظرفیت) آن افزایش می یابد. {بر خلاف یک (سیستم غیر زنده) که هرچه بیشتر کار کند کار آئی آن کاهش می یابد}.
در بدن انسان بیش از ۴۵۰ عضله ارادی وجود دارد که درشرایط عادی در صد کمی از آن مورد استفاده قرار میگیرد. وقتی روزانه حدود یکساعت تقریبآ تمام عضلات بدن با ورزش هوازی مثل دویدن یا شنا در حد اکثر توان خود فعال شوند تقریبآتمام بیماریهائی که مربوط به کمخونرسانی (ایسکمیک) بافتها میبا شند درمان شده و دیگر عارض نمیشوند. باید یاد آوری شود که کمخونرسانی و مسمومیت مزمن بالاترین در صد علت بیماریهارا در دنیای امروز تشکیل میدهد.
ورزش را اگر به معنی ورزیده شدن و (افزایش ظرفیت کاری) قلمداد کنیم-که جز این نیست-با تعجب وحیرت تمام ! باید گفت (افزایش کار آئی وقابلیت) تمام بافتها وارگانهای بدن علیرغم "تنوع کار و وظیفه شناخته شده" ای که دارند با فعالیت وکار (عضلات ارادی بدن) اتفاق می افتد.
به این اصل نیز باید توجه داشت که هر (ارگان بیولژیک) در حد (توان) و (ظرفیت) روزش هرچه بیشتر کارکند (توان) و (ظرفیت) آن افزایش می یابد. {بر خلاف یک (سیستم غیر زنده) که هرچه بیشتر کار کند کار آئی آن کاهش می یابد}.
در بدن انسان بیش از ۴۵۰ عضله ارادی وجود دارد که درشرایط عادی در صد کمی از آن مورد استفاده قرار میگیرد. وقتی روزانه حدود یکساعت تقریبآ تمام عضلات بدن با ورزش هوازی مثل دویدن یا شنا در حد اکثر توان خود فعال شوند تقریبآتمام بیماریهائی که مربوط به کمخونرسانی (ایسکمیک) بافتها میبا شند درمان شده و دیگر عارض نمیشوند. باید یاد آوری شود که کمخونرسانی و مسمومیت مزمن بالاترین در صد علت بیماریهارا در دنیای امروز تشکیل میدهد.